"Να κοιτάς με την καρδιά. Τα μάτια την ουσία δεν τη βλέπουν."
Ο μικρός πρίγκιπας φύλαξε το μυστικό σα θησαυρό, τον πιο πολύτιμο θησαυρό. Και συνέχισε το ταξίδι του, κι ευχαριστούσε για πολύ καιρό μετά, την αλεπού που του χάρισε τέτοια σοφία.
Όμως ο μικρός πρίγκιπας μεγάλωσε. Το μυστικό τούτο το έχει ξεχάσει κλειδωμένο στην παιδική καρδιά του. Και η αλεπού δεν μπορούσε πια να ακούσει τη φωνή του μέσα στο γαλαξία.
Η αλεπού τότε, κοίταξε ψηλά, έκλεισε τα μάτια και αποφάσισε
να το φωνάξει. Τόσο δυνατά, για να ακουστεί σε κάθε πλανήτη, σε κάθε γωνιά στο άπειρο του Σύμπαντος. Μέσα της έκανε μια ευχή. Ευχήθηκε να υπάρχουν ακόμη μικροί πρίγκιπες, σαν εκείνον που μια φορά την εξημέρωσε, ώστε να ακούσουν εκείνο που οι άλλοι θα αγνοήσουν. Ίσως να την άκουγαν. Ίσως και να την ακούσουν.
"Να κοιτάς με την καρδία σου. Τα μάτια την ουσία δεν τη βλέπουν."
Είπε τούτο το μυστικό και αγκάλιασε τον Άνεμο που την περίμενε σιωπηλά εκεί σε μια γωνιά. Γιατί ήθελε κι ο Άνεμος κάποιον να τον εξημερώσει. Δε θα της το πει ποτέ, μα ίσως εκείνη να το διαβάσει στον ήχο του ταξιδιού τους.
- - - -
Έχω γνωρίσει πλάσματα τυφλά. Που βλέπουν με μάτια που δεν είναι μάτια. Εκείνα τα πλάσματα είναι οι πρίγκιπες που δε μεγάλωσαν και δε θα ξεχάσουν ποτέ.
Όμως ο κόσμος τούτος κινείται πολύ γρήγορα, και η σοφία μιας αλεπούς, και τα ταξίδια ενός μικρού παιδιού φαίνονται τόσο μακρυνά κι ανούσια.
Στον κόσμο τούτο, υπάρχουν πλάσματα που δε γνωρίζουν το μυστικό.
Ίσως κάποιοι προσπάθησαν να κρατήσουν τη σπουδαιοτητά του και χάρισαν ένα διαφορετικό μυστικό στον κόσμο. Σίγουρα. Σίγουρα, γιατί στον κόσμο τούτο άκουσα λόγια να φωνάζουν πως πρέπει να κοιτάς με τα μάτια, γιατί η καρδιά την ουσία δεν τη βλέπει.
Κι έτσι, σαλπάρουμε με καράβια που κουβαλούν μια λάθος σοφία. Και όσοι γνωρίζουν το πραγματικό μυστικό πνίγονται σε τρικυμμίες.
- - - -
Σ' ένα μακρυνό βασίλειο, ακούστηκε μια φωνή. Ήταν ένα μικρό παιδί, και τα μάτια του φώτιζαν σα διαμάντια και τα μαλλιά του ήταν χρυσά σαν το στάρι. "Ποτέ μου δεν αγνόησα το μυστικό", είπε κοιτάζοντας τον κήπο του που δεν είχε μήτε αρχή μήτε τέλος. "Δεν εχω ξεχάσει το μυστικό". Μιλούσε σ' ένα τριαντάφυλλο που δεν έμοιαζε μ´ όλα τα άλλα, και φαινόταν να τον ακούει και μάραινε καθώς μάραινε κι η πίστη του παιδιού εκείνου. "Δεν έχω ξεχάσει το μυστικό. Ο κόσμος έχει ξεχάσει. Έχει ξεχάσει πως κάποτε υπήρξε ένας μικρός πρίγκιπας. Και λένε πως τάχα είναι ψέμα. Και πονάει πολύ να λένε πως ήσουν ψέμα."
- - -
Ζω σ' ένα πλανήτη. Στον πλανήτη που ζω δεν υπάρχουν μυστικά. Οι άνθρωποι που ζουν εδώ δεν έχουν μυστικά μήτε γνωρίζουν για κρυφές σοφιές. Έτσι δε νοιάζονται να κοιτάνε με την καρδία. Δεν υπάρχει λόγος να προσπαθήσουν να δουν κάτι που δε φαίνεται εξ' αρχής. Έτσι κανείς δεν εξημερώνει κανένα. Όλα τα τριαντάφυλλα είναι ίδια.
Κι αν υπάρχουν ακόμη πλάσματα τυφλά, είναι σπάνιο να τα βρεις. Θα φανείς πολύ τυχερός αν γνωρίσεις τέτοια πλάσματα.
Αν όχι, θα νιώσεις κάπως έτσι. Όπως νιώθω τώρα εγώ. Όπως νίωθω εγώ όταν βλέπω τη μορφή μου στα μάτια κάποιου που δε γνωρίζει πως η καρδιά του θα με έβλεπε αλλιώς. Όπως νιώθω εγώ όταν κρύβομαι σε σπηλιές για να μη με δει ένας κόσμος που αρνείται να διαβάσει την ουσία που κρύβει η καρδιά μου.
Καθώς σκουπίζω δυο σταγόνες νοσταλγία απ' το προσωπό μου, σκεύτομαι πως δε θα έπρεπε να νιώθω ποτέ έτσι. Γιατί τούτη δεν είναι η δική μου η ουσία. Δε θα είμαι σαν όλα τα άλλα τριαντάφυλλα. Εκεί, κάπου, υπάρχει ένας μικρός πρίγκιπας που έμαθε να βλέπει απ' την καρδιά του. Και θέλω να τον ευχαριστήσω που υπήρξε άξιος για ένα τέτοιο μυστικό. Γιατί, χάρη σε εκείνον, το γνωριζω κι εγώ. Κι έτσι θαρραλέα και με σταθερό βηματισμό προσπαθώ να το χαρίσω και σε εσένα. Ίσως αν το ακούσεις καθαρά, ίσως αν το φωνάξω λιγάκι πιο δυνατά, ίσως αν προσπαθήσω λίγο πιο πολύ να μη με βλέπεις πια έτσι. Ίσως να μην πνίγομαι πια κάθε φορά μες το βλέμμα σου. Και για πρώτη φορά, ίσως χαρώ γιατί θα δεις πως η ουσία μου είναι πιο όμορφ απ' εκείνο που βλέπουν μοναχά τα μάτια. Και δε θα κρύβομαι. Θα είμαι περήφανος που δε μοιάζω με κανένα άλλο τριαντάφυλλο. Κι εσύ θα είσαι περήφανος. Και θα ακούσεις τα λόγια μιας αλεπούς. "Είσαι κι εσύ ένας μικρός πρίγκιπας. Και άκουσες το μυστικό μου. Μη μεγαλώσεις. Μην το ξεχάσεις. Είσαι υπεύθυνος για το Σύμπαν γιατί είσαι το Σύμπαν. Σ' ευχαριστώ που άκουσες το μυστικό μου. Να θυμάσαι να του δίνεις συνέχεια."
Δεν υπάρχει ασχήμια στον κόσμο, μοναχά πλάσματα που δεν έχουν φυλαχτό τους, τούτο το μυστικό. Δεν υπάρχουν άσχημοι άνθρωποι, μοναχά μάτια που δεν έχουν μάθει να βλέπουν την ουσία. Μάθε να βλέπεις την ουσία. Εκείνο που κρύβεται πίσω απ' την εικόνα. Γιατί η εικόνα φθείρεται και το είδωλο σκουριάζει. Η ουσία μένει, να σου θυμίζει πόσο πολύ μπορεί να αγαπήσει μια καρδιά.
*για τον μικρό πρίγκιπα που κοιμάται κάπου μέσα στις ψυχές μας και περιμένει δυο χαμόγελα για να συνεχίσει το ταξίδι του στην άκρη του απείρου.
No comments:
Post a Comment